Let's go!

ASK FOR A TOUR

20-06-2017,

Madri van Veldhuizen

Madri van Veldhuizen (33) runt op dit moment twee bedrijven. Een agentschap voor het cameramerk Lomography en Photo Automat Amsterdam, waarmee ze vintage analoge fotohokjes uit de jaren zestig restaureert en op hotspots in Amsterdam neerzet. Dat alles combineert ze met haar gezinsleven in Rotterdam. Samen met haar man heeft ze een zoontje van drie. Ze huurt een werkplek bij Hashtag Workmode en om al deze redenen mocht ze niet in ons boek ontbreken.

By Fleur

Image credit: Kee & Kee

Wat heb je gestudeerd?
“Na mijn havo heb ik een tussenjaar genomen omdat ik toen nog niet goed wist wat ik wilde studeren. Bovendien was ik vooral heel blij dat ik klaar was met school. Op een dag kwam mijn vader aanzetten met een oproep voor vrijwilligers voor een lokale televisiezender en daar werd in aangenomen. Ik mocht presenteren, editten en filmen. Dat bleek ik ontzettend leuk te vinden! Het was voor mij het keerpunt waarop ik eindelijk wist wat ik wilde studeren: Media en Entertainment Management in Rotterdam. Dat vond ik direct fantastisch. Ik rolde overal lekker doorheen. Het eerste jaar haalde ik alles in één keer. Dat was zo’n verandering ten opzichte van mijn middelbare schooltijd, waar ik alles als een ‘moetje’ zag. In het vierde jaar ging ik een traject in voor high potentials waar ik samen met een aantal medestudenten een mediabureau runde. Vanuit daar ben ik een documentaire gaan maken over de ongewenstheid van meisjes in India. Aan deze tijd heb ik niet alleen een goed afstudeerproject overgehouden, maar ook mijn beste vriendin.”

Wat spannend, op jonge leeftijd naar India. Hoe ging dat?
“Na maanden deskresearch op het onderwerp, werd het tijd dat we naar India gingen. We schreven verschillende fondsen aan en kregen uiteindelijk de subsidie rond. Dat was een eerste overwinning voor ons. Door de verschillende contacten die we hadden opgedaan tijdens het onderzoek kwamen we terecht in een community centrum voor lokale vrouwen. Eenmaal daar bleek het ontzettend heftig. De vrouwen die we ontmoetten leefden onder zware omstandigheden. Met het onderzoek en het videomateriaal dat we daar zelf schoten en editten zijn we afgestudeerd. De volledige documentaire is er uiteindelijk helaas nooit gekomen, vooral omdat we na het afstuderen allebei meteen een fulltime baan kregen. Misschien was het ook wel een beetje naïef om te denken dat wij als meisjes van twintig even wat konden gaan vertellen over zo’n groot maatschappelijke probleem daar. Het was heel bijzonder en leerzaam. En dat we er zo naïef in gingen was misschien ook wel goed, nu zou ik dat bijvoorbeeld nooit meer zo snel doen.”

Je hebt een tijdje als administratief medewerker bij Fu Works, een productiehuis dat grote Nederlandse films als Süskind en Oorlogswinter heeft gemaakt, gewerkt. Daarna ben je toch weer gaan studeren, waarom?
“Na drie jaar daagde het werk me weinig meer uit, omdat het te administratief en weinig creatief werd. Dus besloot ik op mijn 25e nog aan een master Communicatiewetenschappen te beginnen. Die studie heb ik niet afgemaakt. Ik kreeg tegelijkertijd een andere baan bij een bedrijf waarvoor ik een televisieprogramma over videogames mocht produceren. Dat was niet te combineren. Naast dat TV-programma produceerde ik ook games voor het Belgische Studio 100. Zoals de K3-game voor Nintendo DS. Heel leuk, maar ondertussen had ik gezien dat ze bij Lomography iemand zochten om het merk in de Benelux op te zetten. Dat paste perfect bij mij: analoge fotografie was al een hobby van mij en tijdens de producties die ik in Amerika draaide maakte ik altijd even tijd vrij om de Lomography-winkels te bezoeken. Een brief, een Skype-interview en een gesprek op het hoofdkantoor in Wenen later kreeg ik de baan.”

"Het was heel bijzonder en leerzaam. En dat we er zo naïef in gingen was misschien ook wel goed, nu zou ik dat bijvoorbeeld nooit meer zo snel doen."

Op je 25e was je ineens vertegenwoordiger van Lomography in de Benelux, hoe was dat?
“Ja, te gek! In 2011 opende ik de eerste Lomography-winkel van de Benelux in de Negen Straatjes in Amsterdam. In 2012 kwam daar een winkel in Antwerpen bij. Eerst was ik directeur in de Benelux, maar op den duur hebben mijn man en ik de winkels overgenomen. Het ging heel goed, maar door de crisis hebben we in 2015 de beslissing moeten nemen om de winkels te sluiten en de verkoop voort te zetten als groothandelaar en via de online shop. Het bracht een te groot financieel risico om door te gaan. Mijn man moest gedwongen ander werk zoeken en ik heb er met de inkomsten van de voortzetting van het bedrijf bijna een jaar over gedaan om de schuld die we bij het Lomography-hoofdkantoor hadden, terug te betalen. Maar ik ben blij dat het zo is gegaan. Ik heb alles netjes kunnen afronden en ik heb er erg veel van geleerd.”

Je bent toen ook je andere bedrijf, Photo Automat Amsterdam, gestart of niet?
“Klopt. Het begon met één fotohokje dat ik samen met mijn zakenpartner uit Oostenrijk haalde en zelf opknapte. Deze staat bij Hutspot op de Van Woustraat. Het sloeg aan bij het publiek en al snel konden we een tweede fotohokje restaureren. Deze staat in het hippe Hoxton hotel in de binnenstad. Momenteel hebben we vier fotohokjes en we kijken ernaar uit het bedrijf verder uit te bereiden.”

Wat zijn je plannen voor de toekomst?
“Ik ben heel erg tevreden met waar ik nu sta in het leven en wat ik heb bereikt, maar er zijn altijd nog wel dingen die ik zou willen kunnen of bereiken. Zowel binnen mijn carrière als op persoonlijk vlak. Ik kan zo bijvoorbeeld zes talen noemen die ik zou willen leren spreken en vier instrumenten die ik zou willen kunnen bespelen. Daarbij ben ik nog altijd op zoek naar de juiste life-work balance, zodat ik ook voldoende quality time met mijn gezin en vrienden kan doorbrengen.”

Volg jij wel eens coachingsessies of therapieën?
“Ja! Begin dit jaar ben ik met een coachingstraject gestart, bij Marije Mulder. Toen ik hiermee begon was ik vier jaar zelfstandige. Ik had behoefte aan een meetpunt. Ik wilde zien waar ik sta als het gaat om zowel mijn persoonlijke als zakelijke ontwikkeling. Met behulp van Marije leer ik mezelf goed kennen. Ik merk dat je dingen vaak wel weet, maar dat het heel erg helpt om ze simpelweg even uit te spreken.”

Meer van Madri lezen? Bijvoorbeeld over hoe ze haar de werkzaamheden voor haar twee bedrijven combineert met het moederschap? Hoe ze overzicht houdt? Of hoe zij omgaat met alle perfecte beelden die voorbij komen op social media? Je leest dat plús het verhaal en de adviezen van 22 andere topvrouwen in ons boek Babe, you got this.

Get in touch

We would love to meet you